HZ.MUHAMMED(SAS)'İN HAYATI
Efendimiz(sas) Kameri olarak 12 Rebiulevvel,Miladi olarak 20 Nisan 571'de Cuma günü sabaha karşı Mekke şehrinde dünyamızı şereflendirdi.Babası Abdullah bin Abdulmuttalip bin Haşim bin Abdumenaf,annesi Veheb bin Abdumenaf'ın kızı Amine'dir.
Dedesi Abdulmuttalip,babaannesi Fatıma,anneannesi Berre'dir.Amcaları;Haris,Zübeyr,Ebu Talip,Hamza,Ebu Lehep,Gaydak,Mukavvem,Saffar ve Abbas'tır.Bunlardan sadece Ebu Talip ve Zübeyr öz,diğerleri üveydir.Halaları;Ümmü Hakim,Berra,Atike,Safiyye,Erma ve Ümeyre'dir.Efendimizin dayısı yoktu.
Efendimiz(sas)'in adını Muhammed,künyesini ise Ebu'l Kasım koydular.
İmam Bakır(as)'ın buyurduğuna göre;Hz.Ebu Talip doğumunun yedinci gününde kestiği kurbanda "Bu Ahmet'in akikasıdır"demiş;misafirler neden ismini Ahmed koyduğunu sorunca "Yer ve gök ehlinin övgüsünde dolayı onun ismini Ahmed koydum" der.
Cahiliye Arapları kutsal kitaplarda Muhammed isimli bir peygamberin geleceğini yazdığı için çocuklarına bu ismi çoklukla verirlerdi.
Efendimiz(sas), daha dünyaya gelmeden babasını kaybetmiş,annesi Amine O'nu ancak bir hafta emzirebilmiştir.
İlk süt annesi Ebu Lehebin azadlısı Süveybe 'dir.Daha sonra Halime b.Ebu Züeyb tarafından emzirilmiştir.Hz.Hamza da aynı hanımlar tarafından emzirildiği için Efendimiz(sas),amcasıyla aynı zamanda süt kardeşti.
Resulullah(sas) üç yaşına kadar annesinin gözetiminde süt annesi Halime'nin yanında kalmıştır.
Altı yaşında iken annesi ve bakıcısı Ümmi Eymen ile birlikte Medine'ye giderler.Burada bir ay kalırlar.Efendimiz(sas), yüzmeyi burdaki akrabaları Adiyy bin Neccaroğulları'nın havuzunda öğrenir.
Dönüşlerinde Ebva denilen yerde annesini kaybeder.Bakıcısı onu Mekke'ye dedesi Abdulmuttalib'e götürür.Ancak iki yıl sonra dedesini de kaybeder.Bundan sonra bakımını amcası Hz.Ebu Talib üstlenir.
İlk Suriye seyahatini de amcasıyla birlikte dokuz yaşındayken yapar.Bu seyahat esnasında Buheyra isimli bir rahiple karşılaşırlar.Bu rahip Efendimizi görür görmez O'nun ahir zaman Peygamberi olduğunu anlar.Ebu Talib'e zarar görmemesi için O'nu alıp geri dönmesini söyler.Ebu Talib de seyahatini yarım bırakarak Efendimizi alıp geri döner.
Efendimiz(sas),yirmi yaşında iken Beni Haşim,Beni Zühre ve Beni Temim arasında yapılan ve mazlumların haklarının korunduğu Hilf'ul Fodul anlaşmasına katılmıştır.
Resulullah(sas),Hz.Hatice'den önce Hz.Ebu Talib'in kızı Fahite(Ümmü Hani)ile izdivaç düşünmüş ancak amcası kızını başkasıyla evlendirmiştir.
Hz.Hatice,erkekler vasıtasıyla ticaretle uğraşan servetli bir kadındı.Hz.Muhammed(sas)'in güvenilir biri olduğunu öğrenir ve mallarını ona teslim edip kölesi Meysere ile birlikte Şam'a gönderir.Dönüşünde Meysere ona Efendimiz(sas)'in davranışlarını anlatır.Bundan etkilenen Hz.Hatice de O'na evlenmek istediğini bildirir.Efendimiz(sas) de kabul ederek evlenirler.Bu esnada Efendimiz(sas) yirmi beş,Hz.Hatice kırk yaşındaydı.Bu evliliklerinden ikisi erkek,dördü kız olmak üzere altı çocukları olmuştur.Çocuklarının isimleri;Kasım,Tahir,Ümmü Gülsüm,Rukiyye,Zeynep ve Fatıma'dır.
Efendimiz(sas)'in daha sonra evlendiği hanımlardan Hz.Mariye'den de İbrahim isminde bir oğlu oldu.Ancak Hz.Fatıma hariç bütün çocukları kendi sağlığında vefat etmişlerdir.
Bir mağaraya çekilip inzivaya çekilmek İsmailoğullarında önceden beri var olan bir gelenekti. Efendimiz de belli aralıklarla Hira Mağarası'na çekilip tefekkürde bulunurdu.
Yine böyle bir günde mağarada tefekkürle meşgul iken;Recep ayının yirmi yedisinde,Miladi olarak 6 veya 10 Ağustos 610 tarihinde bir pazartesi günü Gönlümüzün Sultanı'na ilk vahiy geldi.Efendimiz o zaman kırk yaşındaydı.
İlk gelen vahiy Alak suresi 1-5'inci ayetler,ikinci gelen vahiy Kalem suresi 1-4'üncü ayetlerdir.
Bi'setin üçüncü yılında halkı açıkça İslam'a davet etmeye memur kılındı.İlk olarak akarabalarını toplayıp onlara anlattı.İçlerinden sadece Hz.Ali davasına sahip çıkacağını söyledi.Bunun üzerine Ebu Lehep gülerek Hz.Ebu Talip'e;"Bundan sonra oğlunun emrine gireceksin" diye alay etmesi çok ağırına gitmiş ve bu onu İslam'a girmekten alıkoymuş.
Ancak Hz.Ebu Talip,Peygamberimiz(sas)'in en zor günlerinde ona sahip çıkmış ve onu yalnız bırakmayacağına yemin etmiş.Böylece Kureyşliler Efendimiz'e fazla zarar verememişler.
Resulullah(sas)'a dokunamayan zalimler Müslüman olanlara işkence etmeye başlamışlar.Bunun üzerine Efendimiz(sas) onların Habeşistan'a hicret etmelerine izin verdi.
Peygamberimiz(sas),bi'setin onuncu yılında iki büyük yardımcısı Hz.Ebu Talip ve Hz.Hatice'yi kaybetti.Buna çok üzülen Efendimiz o senenin adını "Hüzün yılı" koydu.
Artık O'nu koruyacak kimse kalmadığını düşünen müşrikler,Dar-un Nedeve denilen yerde toplanıp Peygamberimiz(sas)'i öldürme kararı alırlar.Vahiyle bu durumu öğrenen Peygamberimiz(sas),gece evinden çıkıp müşriklerin arasından geçerek Medine'ye doğru yola çıkar.Bu yolculukta yanında Hz.Ebubekir vardı.
Efendimiz(sas)'in ardından Mekke müslümanları da Medine'ye hicret etmeye başladılar.Peygamberimiz(sas),Muhacir ve Ensar(Medine halkı) arasındaki samimiyeti kuvvetlendirmek için aralarında kardeşlik bağları oluşturdu.
Hicretin on dokuzuncu ayında savaşlar başladı.Bunların en önemlileri Bedir,Uhud,Hendek,Hayber ve Tebuk'tur.Efendimiz(sas)'in katıldığı savaşlara Gazve,katılmadıklarına Seriyye deniyordu.Yaklaşık dokuz senelik bir zaman zarfında 28 Gazve,38 Seriyye olmuştur.
Bu savaşlar Müslümanların gücünü arttırmış ve çeşitli barış antlaşmaları yapılmıştır.Hicretin altıncı yılında Mekkeli müşriklerle yapılan Hudeybiye Antlaşması uzun süre Hicaz topraklarının güvenli olmasını sağlamıştır.
Efendimiz(sas),hicretin yedinci yılında İran,Habeş,Mısır vb. ülkelerin krallarına İslam'a davet mektupları göndermiştir.
Hicretin sekizinci yılının Ramazan ayında Mekke fethedildi.Halkı affedildi.
Allah Resulü(sas),daha önce Mekke'de oduğu dönemde serseriler tarafında kovalandığında Ebu Süfyan'ın evine sığınır;Ebu Süfyan da serserileri kovardı.Bu nedenle Mekkke fethedildiği zaman onun evine sığınanlara dokunulmadı.
Mekke'yi savaşmadan teslim alan Efendimiz(sas),ilk etapta üç yüz altmış putu temizledi.
Efendimiz(sas),Mekke'de kısa bir süre kaldıktan sonra Medine'ye döner.Birkaç ay sonra son gazvesi Tebuk Seferi'ne çıkar.Efendimiz(sas)'in ordusuyla yola çıktığını öğrenen Rumlar savaştan kaçarlar ve bir tehlike kalmadığını öğrenen Efendimiz(sas) de geri döner.
Peygamberimiz(sas),hicret'in dokuzuncu yılının hac mevsiminde müşriklerden İslam'a karşı bir tavır belirlemelerini isteyen bir baraat ilan etti.Kurban Bayramı'nda Hz.Ali bunu herkese duyurdu.Kısa bir süre sonra kabile elçileri Medine'ye akın edip İslam'ı kabul ettklerini veya cizye ödeyeceklerini ilan ettiler.Çok fazla elçi gelmesinden dolayı o yıla Amm'ul-Vefud(elçiler yılı) adı verildi.
Efendimiz(sas),hicretin onuncu yılında son hac farizasını yerine getirmek için Mekke'ye gidip tekrar Medine'ye geri döner.
Ve Efendiler Efendisi hicretin onbirinci yılı,Sefer ayının yirmi sekizinde fani dünyadan göç etti.
| 
