Bir gün İbrahim ethem tenha bir deniz kıyısında oturmuş iğneye ipliği takarak hırkasını dikiyordu. yanına bir emir geldi.
Emir,İbrahim ethem'in Padişahlığı dönemindeki adamlarındandı.İbrahim ethem'in böylesine kendi kendine hırkasını diktiğini görünce şaşırdı
’’Öylesine yüce bir sultanlığı bırak da gel böyle fakirane bir hayata razı ol.Bu nasıl iş.’’diye düşündü.
Emir’inbu düşüncesini anlayan İbrahim ethem elindeki iğneyi denize fırlatıp attı.Biraz sonra ağızlarında altından iğnelerle yüzlerce balık deniz kıyısına yığıldı.Her biri:
’’Ya şeyh iğneni al lütfen!’’ diye sesleniyordu.
Bunun üzerine İbrahim ethem emire dönerek:
’’Ey emir daimi olan gönül sultanlığı mı yoksa öylesine bayağı bir sultanlık mı?!’’ diye sordu.Emir düşüncesinden dolayı mahçup oldu.
BU ZAHİRİ ALEM BİR NİŞANDAN İBARETTİR,ASLINDA BİR HİÇ BİLE DEĞİLDİR.BATINI ALEME VARIRSAN BUNUN YİRMİ MİSLİNİ GÖRÜRSÜN.
ALLAH’IN(C.C)İHSANI İHTİYACA GÖRE ZAHİR OLUR,AÇIĞA ÇIKAR..YÜRÜ İHTİYACINI ARTTIR DA ALLAH’IN(C.C)KEREMİNDEN CÖMERTLİK DENİZİ COŞSUN.
SÖZ YUVA GİBİDİR, MANA KUŞ GİBİ, CİSİM IRMAK GİBİDİR, RUH AKIP GİDEN SU GİBİDİR.
’’MESNEVİDEN’’
